It's time to change!

Wij gaan verder op http://onderwijs21.wordpress.com. Verander je RSS-feed en kijk vanaf nu daar. Tot zo,
Menno, Dieter en de rest.

Morgen doe ik het eens anders - tips voor managers deel 1

Organisaties zitten vaak gevangen in vaste patronen die lastig te doorbreken zijn. Soms zijn normen en waarden zo gewoon zijn geworden dat ze niet meer worden herkend als storend.

Schoolleiders kunnen vastgeroeste patronen doorbreken door ander gedrag te stimuleren. De komende weken geef ik tien tips waarmee elke manager zijn team op verrassende wijze in beweging kan krijgen.

Deze keer een tip om de betrokkenheid van uw team te verhogen.

Betrokkenheid is een van de belangrijkste voorwaarde om veranderingen te realiseren. wanneer teamleden betrokken zijn bij een verandering, dan is de kans dat ze bij willen dragen aan de uitvoering veel groter. De volgende activteit is een aardige manier om uw team in beweging te krijgen.


Geef elk teamlid € 100,- en vertel er bij dat ze dit mogen besteden om hun onderwijs te verbeteren.

Regels worden er niet bij gegeven, behalve dat elk teamlid moet vertellen wat hij of zij ermee heeft gedaan in een teamvergadering. Binnen drie maanden moet het geld zijn besteed. Wanneer een teamlid iets heeft ondernomen, bepaalt hij of zij zelf wanneer hij dit meldt in de teamvergadering.

De schoolleider observeert hoe de teamleden dit gaan aanpakken. Let hierbij bijvoorbeeld op de volgende ontwikkelingen:

• Zijn er teamleden die gaan samenwerken en het geld bundelen?
• Betrekken ze hun leerlingen bij de keuze?
• Kunnen ze aangeven wat ze belangrijk vinden?
• Hoe creatief is de investering?
• Wie hebben ze betrokken?
• Hoe zijn de leerlingen er beter van geworden?

Wilt u het nog groter aanpakken? Stel dan een jury samen uit ouders/leerlingen die mogen beoordelen welke leerkracht het meest zijn best heeft gedaan. Succes en geniet ervan!

Voordelen digibord?

Over ICT en onderwijs in de toekomst gesproken... Op mijn zoektocht
hoe leerkrachten het digitale schoolbord idealiter in hun onderwijs in
zouden zetten kwam ik onderstaande sites tegen. Een vooroordeel is
wederom bevestigd: door kopieren leren!








Wat ik het meest opvallend vond deze avond? Onderstaande video. Een
andere manier van onderwijs en let op: geen digibord te zien. Welk
merk televisie hangt er eigenlijk? :-)




Michiel

Infoavond

Elke ouder met kinderen in het voortgezet onderwijs kent de informatieavonden aan het begin van het schooljaar. De rector of conrector houdt een speech, een of twee leraren komen aan het woord om aandacht te vragen voor nieuwe projecten, de temperatuur in de gymzaal stijgt al snel naar tropische waarden en als je achteraan zit zie je niks.

Ik was er dit jaar ook weer voor de 2e-klassers informatieavond. Na de rector en de conrector 2e klassen kwam de leraar Grieks. Grieks was namelijk een nieuw vak voor de 2e-klassers en daar viel heel veel moois en interessants over te vertellen. Dat hadden de eerdere sprekers al verwachtingsvol aangekondigd.

Hij deed zijn best. Aan de orde kwam onder andere de waarde van het je verdiepen in een andere cultuur en het lastige van de werkwoordsvervoeging, die toch anders in elkaar zat dan in het Nederlands. De Olympische Spelen kwamen natuurlijk ook even langs en af en toe strooide hij met Griekse citaten en vermeldde hij beroemde Grieken. Ook, daar moesten wij ouders toch zeker eens naar kijken, wees hij op het prachtige boek waaruit de leerlingen werkten, met links de Griekse en rechts de Nederlandse tekst, met vele afbeeldingen om alles te verduidelijken.

De leraar stond links voorin en rechts naast hem gaapte het grote gat van het toneelpodium met een gordijn ervoor. Ik luisterde naar zijn verhaal en projecteerde steeds in gedachten al die beelden op dat gat: ruïnes, koppen van oude Grieken, vazen, werkwoordsuitgangen, citaten, en natuurlijk ook dat fraaie leerlingenboek. Dat was hard werken, want ik had van al die zaken toch maar een vage notie.
Laten zien en concreet maken. Visuele ondersteuning. Dat zijn toch oeroude didactische geboden? De leraar Grieks vertelde dat het boek zoveel mooie afbeeldingen had, maar waarom onthield hij ons dan dat schoons ? En die werkwoorden met hun uitgangen, hoe zat dat dan precies? Een leuke animatie van hoe de infinitief verandert in de vervoeging, en hij was de held geweest. Ook koppen, vazen en Olympische Spelen willen dolgraag afgebeeld worden.
Met andere woorden: PowerPoint, meneer Grieks, PowerPoint! Al was het maar om zijn naam te tonen. Want die ben ik alweer vergeten.

Paul de Maat

Inspiratie!

Toen ik laatst na weer een dag werken vol afstemming en overleg thuis kwam, viel mijn oog op het boek “En nu laat ik mijn baard staan” van Leen Zevenbergen.
Leen beschrijft in zijn boek hoe inspiratie een essentieel onderdeel vormt van elke organisatie.
De term die mij in het boek het meest aanspreekt is sprankelend ondernemerschap. Dit betekent los komen van de cultuur waarin controle de basis vormt van het handelen door ruimte te scheppen voor creativiteit en inspiratie.

Dit vraagt om leiders die begrijpen wat inspireren is of bereid zijn dit te leren.
Via deze test krijgt u een indruk hoe het met uw inspirerend leiderschap is gesteld en waar u aan kunt werken.
Daarna begint de echte uitdaging: Doen!. Leen beschrijf in zijn boek processen waar organisaties te lang blijven hangen in overleggen en waar dan ook weinig wordt veranderd. Hij daagt de lezer uit het morgen eens anders te doen.
Stimuleren en communiceren zijn hierbij belangrijke vaardigheden.

Wanneer u deze bijdrage leest en u wilt uw herfstvakantie goed benutten, denk dan eens na over slechts een kleine verandering binnen uw organisatie. Zeg eens een vergadering af en vraag de deelnemers deze tijd te gebruiken om een goed idee uit te werken. Of geef uw medewerkers een klein geldbedrag (niet meer dan € 100) en vraag ze met dit geld iets sprankelends te doen voor hun leerlingen. Misschien heeft u zelf ook een lumineus idee en wilt u dit delen met ons via deze weblog.
Volgens Leen bent u aan zet. Niet proberen, maar gewoon doen!!

Even lekker filosoferen...

In de tijd dat ik nog voor de klas stond kwamen de mobieltjes in opkomst. Niet dat ik zo oud ben.. ik had zo'n apparaat al 5 jaar, maar de kids kregen ze op een gegeven moment gewoon voor hun verjaardag.Zelfs voor mij, als mid-twintiger, een rasechte
identiteitscrisisgevoelig persoontje, zwevende tussen de digitale immigrant en de patatgeneratiegenoot een verbazingwekkende ontwikkeling. Vooral omdat ik, in een kringgesprek in groep 8, verwachtte het antwoord te weten op de vraag 'WAAROM?' toch weer verrast werd: nee, een telefoon was niet handig om je ouders te bellen, maar erg handig om verstoppertje te spelen, of af te spreken met vriendjes in de pauze! Let wel: een school met 125 kinderen! Goed, schoolplannen werden aangepast, kampreglementen aangescherpt en de Pokemonkaarten werden eerder toegestaan dan alles wat batterijen had en kon communiceren.

Een tweetal jaar later, tijdens een vergadering (in een compleet andere setting, met compleet andere mensen die compleet anders tegen die telefoons aankeken), kregen we een referaat te horen van een goede vriend van me. Die vond de telefoon maar A-sociaal. Je belt iemand om te communiceren , en schept een verwachting bij die ander om te reageren.. HOP, voicemail inspreken en een morele verplichting
neerleggen bij de ander om terug te bellen. Een nieuwe vorm van communicatie die bij de kids doodgewoon is maar bij de, wat meer volwassenen, toch twijfelachtige vormen heeft. Het zette mij tot nadenken en voor ik het wist had ik van mijn prive-mobieltje de voicemail uitgeschakeld en zet ik mijn zakelijke telefoon nooit meer
uit: gewoon omdat ik zelf wil kiezen met wie ik wil spreken. Ook mijn communicatievormen heb ik zodoende aangepast, wat erg goed opgepakt wordt door collega's / vrienden: niet meer bellen maar gewoon SMS-en. Even doorgeven dat je wat later komt, even melden dat je in vergadering gaat of even laten weten dat je nu de tennisbaan op knalt. Heerlijk! En weet je? die kids die lachen daarom, die zitten nu met hun smartphone een collect-msn-message door te sturen waarin ze afspreken waar ze morgen tussen de middag verstoppertje gaan spelen.

En wat blijkt? Wij zijn zo gek nog niet... of is Rob Beschizza ook een rasechte digitale immigrant?

Ten Reasons To Throw Away Your Cellphone - Kijk maar eens.

Michiel.

Niet doen!

Beste lezer, Graag wil een aanvulling geven op het stukje 'Successen vieren'.
Uit onderzoek en uit ervaring blijkt dat veel mensen (in het onderwijs) 'doeners' zijn. Dat staat vaak een succes in de weg, aangezien een aantal stappen, die je voor je overgaat op actie, worden overgeslagen: men vergeet voor het gemak de 'realiteit' en overweegt niet welke 'opties' er zijn (Toekomst-Realiteit-Opties-Acties).
Een voorbeeld: half november vieren we op veel scholen de intocht van Sinterklaas. Een acties is dan om een werkgroep Sinterklaas te gaan maken en direct van alles en nogwat te regelen; wie wordt de Sint, welke ouders vragen we, wat doen we met het uitpakken in de klas, etc.
Nog een voorbeeld: in korte tijd zullen alle scholen alleen nog maar digiborden hebben. Actie voor de schooldirecteur om een aantal offertes op te vragen.

Jammer, in beide gevallen kan het tot grote problemen en veel gezucht en weerstand leiden.
Bij het eerste voorbeeld kan je veel 'stress' in december voor zijn door te kijken wat de realiteit is in de komende tijd. Je bent bijvoorbeeld onderbezet of je gaat verbouwen, of er zijn waarschijnlijk wat meer collega's en kinderen ziek. Een optie zou zijn om een tweetal collega's die al wat langer meegaan en veel ervaring hebben met het vieren van Sinterklaas naar voren te schuiven om dit schooljaar voor de invulling van dit feest te zorgen, een actie is dan om met deze twee mensen tijdens een teamvergadering te overleggen hoe zij dit kunnen invullen. Resultaat is dat niet heel je school ontwricht is tijdens dit leuke feest.

Bij het tweede voorbeeld zou een andere aanpak er zo uit kunnen zien: als je kijkt naar digitaalschoolbordonderwijs en de beginsituatie van team, merk je dat er nog veel te leren is over multimediaal onderwijs. Aan de andere kant zijn twee leerkrachten in je team erg enthousiast. Een optie is dan om met deze twee leerkrachten te praten hoe zij hun kennis kunnen vergroten en hoe zij hun kennis kunnen delen. Actie is dan om deze twee collega's wat "vrij" te maken voor dit onderwerp en een offerte voor één verrijdbaar bord aan te vragen en hen bij iedere teamvergadering een korte presentatie te laten geven over de voortgang van kennistoename over multimediaal onderwijs en een rooster te maken wie het bord kan gebruiken.

Mijn tip: niet doen! Eerst even kijken wat het meeste succes oplevert.